Caught up in the art and life of Emanuele Balzani: experimental writing, queer relationalities, and the erotics of recognition

Abstract

This thesis delves into the performance work of the Italian artist Emanuele Balzani. Despite the absence of documented records of Balzani’s works in public spaces in Italy, Paris, and Athens, he has preserved scores, journals, and other material forming a reservoir of remnants (la riserva). Having integrated its self-avowed invisibility into its form, Balzani’s practice, straddling art and life, remains unexamined. Attending to Balzani’s repertoires of storytelling, I ask how one can write towards art practices that eschew institutional recognition. Rather than desiring to recuperate his work as a fully knowable and cohesive object of study, I invest in the erotics of intersecting the remnants in his riserva with other given, hidden, or obscured representations, archives, and histories of the body.

Η διατριβή εξετάζει την τέχνη του Ιταλού καλλιτέχνη Εμανουέλε Μπαλτζάνι. Παρά την απουσία καταγεγραμμένων τεκμηρίων για τα επιτελεστικά του έργα (performance works) σε δημόσιους χώρους στην Ιταλία, το Παρίσι και την Αθήνα, ο Μπαλτζάνι έχει διατηρήσει παρτιτούρες, ημερολόγια, οπτικό και άλλο υλικό, που αποτελούν μια δεξαμενή υπολειμμάτων (la riserva). Ενσωματώνοντας την αυτοανακηρυγμένη αορατότητα του έργου στην ίδια του τη μορφή, η πρακτική του Μπαλτζάνι, η οποία συνυφαίνει τέχνη και ζωή, παραμένει ανεξερεύνητη. Ακολουθώντας τα ρεπερτόρια των αφηγήσεων του Μπαλτζάνι, η διατριβή προσεγγίζει επιστημολογικά ζητήματα που αναπόφευκτα προκύπτουν όταν επιχειρείται η γραφή σε σχέση με καλλιτεχνικές πρακτικές που εμπρόθετα διαφεύγουν των ιστοριογραφικών εργαλείων θεσμικής αναγνώρισης. Αντί να επιδιώκει την ανάκτηση του έργου του Μπαλτζάνι ως ένα πλήρως κατανοητό και συνεκτικό αντικείμενο μελέτης, η διατριβή επενδύει μεθοδολογικά στην ερωτική διασύνδεση των υπολειμμάτων του αρχείου του με άλλες δεδομένες, κρυφές ή αποκλεισμένες αναπαραστάσεις, αρχεία και ιστορίες του σώματος.