Η επίδραση της άσκησης στο σωματικό βάρος και στο υποδόριο λίπος στην εγκυμοσύνη και τη λοχεία

Abstract

ABSTRACTOLGA DENDA: The effect of recreational exercise on weight gain and subcutaneous fat deposition in pregnancy and on the postpartum period. (Under the supervision of Prof. Argyrios Mylonas) The aim of this study was an attempt to define if there was an effect of recreational exercise on maternal weight gain and fat deposition during pregnancy and on birth weight. The study population included overall 20 pregnant women aged 28,90±3,01 years old, from whom (N=10) pregnant women who engaged in a regular exercise program throughout pregnancy and (N=10) who denied taking part in such a program. Serial measurements of skin fold thickness, body fat and weight, infant’s birthweight, and ‘duration-length of labor’ were obtained from both teams. The subjects of both groups consumed a balanced diet during the time course of the study. The results showed an effect of exercise in some of the parameters, especially in those which dealed with the period between 3rd – 10th months. This means that the exercise affected significantly the return back to ‘normal’ pre-pregnancy body levels after delivery for the subjects of the exercise group. On the contrary, birth weight was not affected significantly by exercise between two groups. In conclusion: Almost all of the variables regarding body fat and weight for the women of the ‘exercise group’ were affected, less or more, by exercise during pregnancy. Checking women’s dietary customs, confirmed this ‘clear’ affection by exercise. It was confirmed the fact that exercise during this special period for the woman has a lot of benefits such as: the faster rehabilitation of the woman back to the ‘normal’ states, and the easier labor. Proposals: More evaluation must be done on exercise program during pregnancy in a numerous sample, if it is possible, with more frequency regimens of exercise. It is necessary the specific training for all of the ‘physical education’ teachers who deal with pregnant, to be avoided causing implements to the mother or the fetus.

ΠΕΡΙΛΗΨΗ ΟΛΓΑ ΝΤΕΝΤΑ : Η επίδραση της άσκησης στο σωματικό βάρος και το υποδόριο λίπος στην εγκυμοσύνη και τη λοχεία.(Υπό την επίβλεψη του Καθηγητή κ. Αργύριου Μυλωνά) Σκοπός της έρευνας ήταν να μελετήσει την επίδραση ειδικών προγραμμάτων άσκησης κατά τη διάρκεια της κύησης στο σωματικό βάρος και στο υποδόριο λίπος της εγκύου καθώς και στο βάρος γέννησης του εμβρύου-νεογνού. Μεθοδολογία: Συμμετείχαν συνολικά 20 γυναίκες ηλικίας 28,90 ±3,01 χρονών, όπου (Ν=10) η ομάδα των γυναικών που ακολούθησαν ένα συστηματικό πρόγραμμα άσκησης κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης τους και (Ν=10) η ομάδα ελέγχου, οι γυναίκες που δεν ασκήθηκαν. Έγιναν μετρήσεις δερματοπτυχών, σωματικού λίπους και βάρους εγκύων, βάρους γέννησης εμβρύων-νεογνών καθώς και ‘διάρκειας-ευκολίας’ τοκετού και στις δύο ομάδες. Οι γυναίκες και των 2 ομάδων (άσκησης και ελέγχου) ακολουθούσαν μια ισορροπημένη διατροφή κατά τη διάρκεια της έρευνας. Τα αποτελέσματα έδειξαν μια επίδραση της άσκησης σε κάποιες από τις μεταβλητές, ειδικά σε εκείνες που περιελάμβαναν και την περίοδο της λοχείας, δηλαδή το διάστημα των μηνών 3ο – 10ο. Αυτό σημαίνει ότι η άσκηση επηρέασε σημαντικά την επαναφορά στα ‘φυσιολογικά’ επίπεδα μετά τον τοκετό για τις γυναίκες της ομάδας άσκησης. Σημαντικά επηρέασε και την διάρκεια τοκετού θετικά για τις ίδιες γυναίκες. Αντίθετα, το βάρος γέννησης του εμβρύου-νεογνού δεν επηρεάστηκε σημαντικά από την άσκηση ανάμεσα στις 2 ομάδες. Συμπερασματικά : Η άσκηση κατά την εγκυμοσύνη επηρέασε τις περισσότερες μεταβλητές του σωματικού λίπους και βάρους των γυναικών της ομάδας άσκησης, άλλες λιγότερο και άλλες περισσότερο. Ο έλεγχος της διατροφής επιβεβαίωσε την ‘καθαρή’ αυτή επίδραση της άσκησης. Επιβεβαιώθηκαν τα οφέλη της άσκησης κατά την εγκυμοσύνη : η γρηγορότερη επαναφορά της εγκύου στα ‘σωματικά’ επίπεδα προ εγκυμοσύνης και ο συντομότερος τοκετός. Προτείνεται: Περαιτέρω μελέτη αξιολόγησης της επίδρασης της άσκησης κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης σε μεγαλύτερο δείγμα εγκύων και μεγαλύτερη εβδομαδιαία συχνότητα εφαρμογής του προγράμματος άσκησης. Κρίνεται απαραίτητη η σχετική κατάρτιση των Κ.Φ.Α. που ασχολούνται με την γυμναστική των γυναικών για την αποφυγή πιθανής πρόκλησης κάποιας βλάβης στην έγκυο ή στο έμβρυο λόγω άγνοιας.