Επίδραση του σησαμιού sesamum indicum (pedaliaceae) στην μετεμμηνοπαυσιακή οστεοπόρωση

Abstract

Objective: The significant side effects of estrogen administration for the management of menopausal symptoms and postmenopausal osteoporosis have focused research on phytoestrogens. To this aim, the present study examined the effect of sesame (tahini and sesame’s perisperm) on the postmenopausal bone mineral density ovariectomized rat model, as a potential agent for the management of postmenopausal osteoporosis, either as a dietary supplement, or as a substitute for hormone replacement therapy, without side effects. Materials and Methods: Forty female, ten-month-old, Wistar rats were divided into control (n=10), ovariectomized (OVX, n=10), ovariectomized-plus-tahini (OVX+T, n=10), and ovariectomized-plus-sesame perisperm extract (OVX+SPE, n=10), groups. Total and proximal tibial bone mineral density (BMD) were measured by dual-energy X-ray absorptiometry (DEXA) at baseline, 3 and 6 months afterward. Femurs were subjected to a three-point bending test (3PBT). At the end of the study, the weight of the tissues: uterus, abdominal fat, gastrocnemius muscle, heart, left kidney, brain, liver, and their ratio to body weight were examined. Results: Both total and proximal tibial BMD values, percentage changes, and absolute values from the baseline, of the OVX+Τ and OVX+SPE groups, were statistically significantly higher than those of the OVX group at all times. In 3PBT, the right femurs of the OVX+SPE group presented statistically significant increased value compared to the OVX group, for the indices mises stress and bending stress, and the left femurs of the OVX+T group showed a statistically decreased value for the torsional stress index. Conclusion: Sesame tahini and perisperm extract lowered postmenopausal BMD loss. Ameliorative changes in biomechanical strength were also noted during the three-point bending test. Thus, tahini and sesame perisperm extract, could consist important factors in the management of osteoporosis. Further research on the effects of sesame byproducts in postmenopausal osteoporosis is imperative.

Σκοπός: Οι σημαντικές παρενέργειες από την χορήγηση οιστρογόνων για την διαχείριση των συμπτωμάτων της εμμηνόπαυσης και της μετεμμηνοπαυσιακής οστεοπόρωσης, υπήρξαν η αφορμή να εστιάσει η έρευνα στα φυτοοιστρογόνα. Για τον σκοπό αυτό, η παρούσα μελέτη εξέτασε την επίδραση του σησαμιού (ταχίνι και περισπέρμιο σησαμιού) στο μετεμμηνοπαυσιακό μοντέλο οστικής πυκνότητας με ωοθηκεκτομή, ως δυνητικού παράγοντα για τη διαχείριση της μετεμμηνοπαυσιακής οστεοπόρωσης, είτε ως συμπλήρωμα διατροφής, είτε ως υποκατάστατο θεραπείας ορμονικής υποκατάστασης, χωρίς τις σοβαρές παρενέργειες άλλων θεραπειών. Υλικά και Μέθοδοι: Σαράντα θηλυκοί επίμυες φυλής Wistar και ηλικίας δέκα μηνών χωρίστηκαν στις ομάδες: ελέγχου (Control, n=10), ωοθηκεκτομής (OVX, n=10), ωοθηκεκτομής-συν-ταχίνι (OVX+T, n=10) και ωοθηκεκτομής-συν-εκχύλισμα περισπερμίου σησαμιού (OVX+SPE, n=10). Η ολική και η εγγύς κνημιαία οστική πυκνότητα μετρήθηκαν με απορροφησιομετρία διπλοενεργειακής δέσμης ακτίνων Χ (dual-energy X-ray absorptiometry, DEXA) κατά την έναρξη, 3 και 6 μήνες μετά. Τα μηριαία οστά υποβλήθηκαν σε δοκιμή κάμψης τριών σημείων (3PBT). Στο τέλος της μελέτης εξετάστηκε το βάρος των ιστών: μήτρα, κοιλιακό λίπος, γαστροκνήμιος μυς, καρδιά, αριστερός νεφρός, εγκέφαλος, ήπαρ, και η αναλογία τους προς το σωματικό βάρος. Αποτελέσματα: Τόσο οι τιμές της ολικής, όσο και της εγγύς κνημιαίας οστικής πυκνότητας, οι ποσοστιαίες μεταβολές, αλλά και οι απόλυτες τιμές από εκείνες στην έναρξη της πειραματικής διαδικασίας, των ομάδων OVX+Τ και OVX+SPE, ήταν διαχρονικά, στατιστικά σημαντικά υψηλότερες από εκείνες της ομάδας OVX. Στην 3PBT, τα δεξιά μηριαία οστά της ομάδας OVX+SPE παρουσίασαν στατιστικά σημαντικά αυξημένη τιμή, σε σύγκριση με την ομάδα OVX, για τους δείκτες τάση mises και τάση κάμψης, και τα αριστερά μηριαία οστά της ομάδας OVX+T εμφάνισαν στατιστικά μειωμένη τιμή, για τον δείκτη στρεπτικής τάσης. Συμπέρασμα: Το ταχίνι και το εκχύλισμα περισπερμίου σησαμιού μείωσαν την μετεμμηνοπαυσιακή απώλεια της οστικής πυκνότητας. Βελτίωση της εμβιομηχανικής αντοχής σημειώθηκε επίσης στην 3PBT. Συνεπώς, το ταχίνι και εκχύλισμα από το περισπέρμιο του σησαμιού θα μπορούσαν να αποτελέσουν σημαντικούς παράγοντες στη διαχείριση της οστεοπόρωσης. Η περαιτέρω έρευνα σχετικά με τις επιδράσεις των υποπροϊόντων σησαμιού στην μετεμμηνοπαυσιακή οστεοπόρωση είναι επιβεβλημένη.