Αξιολόγηση της επίδρασης της κατάστασης θρέψης στην εξέλιξη της νόσου και στην επιβίωση ασθενών με σκλήρυνση κατά πλάκας

Abstract

Introduction: The nutritional status has a crucial impact promoting a favorable survival of patients with multiple sclerosis (MS). There are a few researches that have investigated the role of the nourishment status on the survival without reccurenceconcerning MS patients, and even fewer regarding the impact of the adoption of a healthy diet such as the Mediterranean diet. Methods: 186 people were enrollored at the present study (140 patients were women and the 46 were men), at a age of 22-54 years old, diagnosed with MS, from Thessaloniki and Alexandroupoli. Multiple biochemical markers were collected and taken into consideration. Anthropometric indicators were measured by trained and qualified personnel (nutritionist, dietitians and physicians).The nutritional status was evaluated by accrediting diagnostics MNA (Mini Nutritional Assessment), MUST(Malnutrition Universal Screening Tool), NRS(Nutrition Risk Score), as well as the compliance with the Mediterranean diet model (Mediterranean Diet Score). The participants were followed up for a time interval of 36 months. Results: 52% of the patients were overweight or obese. The questionnaire ‘MUST’ has shown that 3% of the patients were malnourished and 8% were under the risk of malnutrition. 62% of the patients were diagnosed with relapsing – remitting MS, 17% had secondary progressive MS, 8% had been diagnosed with primary progressive MS and 13% diagnosed with progressive relapsing MS. The low compliance to the Mediterranean diet was associated with an advanced disease stage and more intense symptoms, and even higher BMI. The worst nutritional status was associated with advanced disease stage and higher waist and hip circumference quotient (index of abdominal obesity).Conclusions: The impact of the Mediterranean Diet to promote a more favorable patient survival is still under investigation, and future nutritional intervention studies should focus on the role of adopting the Mediterranean Diet as part of co-treatment to slow down disease progression, but also as a means of disease prevention. Furthermore, the present study highlights the importance of a good nourishment status in disease progression, highlighiting the stron need for future nutritional assessment, nutrition education and nutritional interventions in people with MS.

Εισαγωγή: Η κατάσταση θρέψης επηρεάζει την καλή επιβίωση των ασθενών με Σκληρυνση κατά πλάκας (ΣΚΠ). Υπάρχουν λίγες μελέτες που διερευνούν το ρόλο της κατάστασης θρέψης στην επιβίωση χωρίς υποτροπή σε άτομα με ΣΚΠ, και ακόμη λιγότερες σχετικά με τον αντίκτυπο της υιοθέτησης της Μεσογειακής Διατροφής. Μέθοδοι: Στην παρούσα μελέτη συμμετείχαν 186 άτομα (140 ασθενείς ήταν γυναίκες και οι 46 ήταν άντρες), ηλικίας 22-54 ετών, με ΣΚΠ, από Θεσσαλονίκη και Αλεξανδρούπολη. Λήφθηκαν υπόψιν ποικίλοι βιοχημικού δείκτες, και μετρήθηκαν οι ανθρωπομετρικοί δείκτες από εκπαιδευμένο προσωπκό. Αξιολογήθηκε η κατάσταση θρέψης με διαπιστευμένα διαγνωστικά (Mini Nutritional Assessment), (Malnutrition Universal Screening Tool), (Nutrition Risk Score), καθώς και η συμμόρφωση με το πρότυπο της Μεσογειακής Διατροφής (Mediterranean Diet Score). Οι συμμετέχοντες παρακολουθήθηκαν έως και 36 μήνες.Αποτελέσματα: Το 52% των ασθενών ήταν υπέρβαροι ή παχύσαρκοι. Το ερωτηματολόγιο MUST έδειξε πως το 3% των ασθενών βρισκόντουσαν σε υποθρεψία, και το 8% βρισκόντουσαν σε κίνδυνο υποσιτισμού. Το 62% των ασθενών είχε διαγνωστεί με υποτροπιάζα –διαλείπουσα ΣΚΠ, το 17% είχε δευτεροπαθή προιούσα ΣΚΠ, το 8% μπρωτοπαθή προίουσα ΣΚΠ και το 13% προιούσα υποτροπιάζουσα ΣΚΠ. Η χαμηλή προσκόλληση στη Μεσογειακή Διατροφή σχετίστηκε με προχωρημένο στάδιο της νόσου και εντονότερη συμπτωματολογία, καθώς και μεγαλύτερο ΔΜΣ. Η χειρότερη κατάσταση θρέψης σχετίστηκε με προχωρημένο στάδιο νόσου και υψηλότερο πηλίκο περιμέτρου μέσης/ισχύων (δείκτης κοιλιακής παχυσαρκίας). Συμπέρασμα: Ο αντίκτυπος της Μεσογειακής Διατροφής στην καλύτερη επιβίωση καοι ποιότητα ζωής των ασθενών με ΣΚΠ είναι ακόμη υπό διερεύνηση και μελλοντικές μελέτες διατροφικής παρέμβασης πρέπει να επικεντρωθούν στον ρόλο της υιοθέτησης της Μεσογειακής Διατροφής ως μέρος της συμπληρωματικής θεραπεία για την επιβράδυνση της εξέλιξης της νόσου, αλλά και ως μέσο πρόληψης της νόσου. Επιπλέον, η παρούσα μελέτη αναδεικνύει τη σημασία μιας καλής κατάστασης θρέψης στην εξέλιξη της νόσου και την ανάγκη για διατροφική αξιολόγηση, διατροφική εκπαίδευση και διατροφική παρέμβαση στα άτομα με ΣΚΠ.