Is the Future Human or Posthuman? Apocalypse, Technoscience and Survival in Margaret Atwood's MaddAddam Trilogy and Hugh Howey's Silo Trilogy

Abstract

This dissertation focuses on Margaret Atwood’s MaddAddam trilogy and Hugh Howey’s Silo trilogy. The goal of this critical investigation is to view these works, both separately and in conjunction, in order to examine their depiction of human and posthuman characters in the context of techno-scientific developments. This project takes into consideration the theories of humanists and posthumanists such as Tony Davies, Paul Kurtz, Rosi Braidotti and Cary Wolfe in order to pinpoint Atwood’s stance towards western technoscience. Moreover, it analyzes Howey’s representation of surveillance methods and computer technology as political tools of oppression and manipulation. Apocalypse in Howey’s trilogy is the outcome of global political rivalries and the erosion of democracy and human rights. Both Atwood and Howey explore the terms of survival in the hostile conditions of a post-apocalyptic world and speculate on the ability of humans to come to terms with new environmental realities. Finally, the dissertation examines the authors’ revisionist depiction of the post-apocalyptic hero in an attempt to subvert and replace the stereotypical male post-apocalyptic hero with strong female characters. This study reaches the conclusion that both Atwood and Howey employ the post-apocalyptic narrative to express genuine concerns about current technoscientific developments and the possible contribution of scientists and technocrats to an apocalyptic event which will determine the trajectory of humanity’s future. For Atwood, humanity seems to have reached a decadent and self-destructive stage leading to its possible extinction and replacement by a hybrid species, whereas Howey emphasizes humanity’s spirit of resistance and perseverance against an oppressive regime which uses technoscientific tools in order to impose and promote a repressive political agenda in the name of survival.

Αυτή η διατριβή επικεντρώνεται στη τριλογία MaddAddam της Μάργκαρετ Άτγουντ και τη τριλογία Silo του Χιού Χάουι. Ο στόχος αυτής της κριτικής έρευνας είναι να ιδωθούν αυτά τα έργα ξεχωριστά αλλά και σε συνδυασμό έτσι ώστε να εξετασθεί η απεικόνιση των ανθρώπινων και μεταανθρώπινων χαρακτήρων μέσα στο πλαίσιο των τεχνοεπιστημονικών εξελίξεων. Αυτή η εργασία λαμβάνει υπόψιν της θεωρίες ουμανιστών και μεταουμανιστών όπως ο Τόνι Ντέιβις, ο Πολ Κούρτζ, η Ρόσι Μπρεντότι και ο Κάρι Γούλφ για να εντοπίσει τη στάση της Άτγουντ προς την δυτική τεχνοεπιστήμη. Επιπλέον, αναλύει την απεικόνιση των μεθόδων παρακολούθησης και της τεχνολογίας των υπολογιστών ως πολιτικά εργαλεία καταπίεσης και χειραγώγησης στο έργο του Χάουι. Η αποκάλυψη στη τριλογία του Χάουι είναι το αποτέλεσμα παγκόσμιων πολιτικών αντιπαλοτήτων και της διάβρωσης της δημοκρατίας και των ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Και η Άτγουντ και ο Χάουι εξερευνούν τους όρους της επιβίωσης στις εχθρικές συνθήκες ενός μετα-αποκαλυπτικού κόσμου και εικάζουν σχετικά με την ικανότητα των ανθρώπων να προσαρμοστούν στις νέες περιβαλλοντικές πραγματικότητες. Τέλος, αυτή η διατριβή εξετάζει την αναθεωρητική απεικόνιση του μετα-αποκαλυπτικού ήρωα εκ μέρους των συγγραφέων σε μια προσπάθεια να ανατρέψουν και να αντικαταστήσουν τον στερεοτυπικό αρσενικό μετα-αποκαλυπτικό ήρωα με δυνατούς θηλυκούς χαρακτήρες. Αυτή η μελέτη καταλήγει στο συμπέρασμα ότι και η Άτγουντ και ο Χάουι χρησιμοποιούν την μετα-αποκαλυπτική αφήγηση για να εκφράσουν ειλικρινείς ανησυχίες σχετικά με σύγχρονες τεχνοεπιστημονικές εξελίξεις και τη πιθανή συνεισφορά των επιστημόνων και των τεχνοκρατών σε ένα αποκαλυπτικό γεγονός που θα καθορίσει τη τροχιά του μέλλοντος της ανθρωπότητας. Για την Άτγουντ, η ανθρωπότητα φαίνεται να έχει φτάσει σε ένα ξεπερασμένο και αυτοκαταστροφικό στάδιο που οδηγεί στη πιθανή εξόντωση και αντικατάσταση της από ένα υβριδικό είδος, ενώ ο Χάουι δίνει έμφαση στο πνεύμα αντίστασης και αντοχής της ανθρωπότητας απέναντι σε ένα καταπιεστικό καθεστώς που χρησιμοποιεί τεχνοεπιστημονικά εργαλεία για να επιβάλλει και να προωθήσει μια καταπιεστική πολιτική ατζέντα στο όνομα της επιβίωσης.