The migration crisis and the MEPs voting behavior: case study: Luxemburg, Greece, Hungary

Abstract

Members of the European Parliament (MEPs) are the key actors between the national arena and the European Union (EU) arena. MEPs as “actors” representing the two different “principals”, on the one hand they have to reflect a national position articulated within the national political parties, the government or the national parliament and, on the other hand there is a European position articulated within the European Political Groups (EPGs). We argue that these different structures condition voting behaviour. This dissertation goes further than the competences transferred by the treaties of the EU, examining in detail the role of MEPs in the Member states. We explore the impact of the increasing legislative responsibility of the European Parliament (EP) on MEPs’ voting behaviour, using migration crisis and asylum policy as case studies. We show MEPs voting behaviour between the EU level and the national level, to what extent MEPs’ representation associated with the Europeanization of migration policy and the voting behaviour of MEPs after the migration crisis. To test the argument, we analyse MEPs’ voting behaviour in the 9th session of the EP (2014–2019) using a random effects model that captures idiosyncrasies in voting behaviour across both individual MEPs and specific votes on immigration policy. The main purpose is to examine the representative roles of MEPs in the context of cross–pressure between the national level and the EU level. This involves an analysis of the political activities of members of the EP of Luxembourg, Hungary and Greece, on the issue of migration policy, how they understand their roles, how they organize their work, and how they have voted in the EP in 2014-2019. It also includes a study of how national party organizations adapt to the EU environment and how this influences the MEPs link to the national arena. The ambition is to go beyond description looking for the way that MEPs adopt certain roles. The study is based on various sources, such as interviews, formal documents and voting data. It is also a comparative study of all parties in Luxembourg, Hungary and Greece, using a focused method based on certain independent variables, such as people’s opinion on EU issues, the impact of national party strength and its ideological heritage. IVBoth limited role in the national arena, and the hostility within the parties toward them, emerges MEPs’ frustration, transforming them into EU ambassadors at the national level, rather than representatives at the EU level. Key words: European Parliament, Members of the European Parliament, Voting behaviour, European political groups, National political parties, Migration, Representation.

Τα μέλη του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου (ευρωβουλευτές) είναι οι βασικοί παράγοντες μεταξύ της εθνικής αρένας και της αρένας της Ευρωπαϊκής Ένωσης (ΕΕ). Οι ευρωβουλευτές ως «υπεύθυνοι» εκπροσωπούν δύο διαφορετικούς «αρχές», από τη μια πλευρά πρέπει να αντικατοπτρίζουν μια εθνική θέση που διατυπώνεται από τα εθνικά πολιτικά κόμματα, την κυβέρνηση ή το εθνικό κοινοβούλιο και, από την άλλη πλευρά, υπάρχει μια ευρωπαϊκή θέση που διατυπώνεται εντός των ευρωπαϊκών πολιτικών ομάδων (EPG). Οι δύο αυτές διαφορετικές δομές καθορίζουν τη συμπεριφορά τους κατά την ψηφοφορία. Αυτή η διατριβή προχωρά πέρα από τις αρμοδιότητες που τους μεταβιβάζονται βάσει των συνθηκών της ΕΕ, και εξετάζει λεπτομερώς το ρόλο των ευρωβουλευτών στα κράτη-μέλη. Εξετάζεται ο αντίκτυπος της αυξανόμενης νομοθετικής ευθύνης του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου (ΕΚ) στη συμπεριφορά κατά τις ψηφοφορίες των ευρωβουλευτών, χρησιμοποιώντας τη μεταναστευτική κρίση και την πολιτική ασύλου ως μελέτες περιπτώσεων. Αναδεικνύεται η συμπεριφορά των ευρωβουλευτών μεταξύ του ευρωπαϊκού και του εθνικού επιπέδου, σε ποιο βαθμό η εκπροσώπηση που αναλαμβάνουν οι ευρωβουλευτές συνδέεται με τον εξευρωπαϊσμό της μεταναστευτικής πολιτικής και τη συμπεριφορά των ευρωβουλευτών μετά την προσφυγική κρίση. Για να αξιολογήσουμε το επιχείρημα, αναλύουμε τη συμπεριφορά των ευρωβουλευτών κατά τις ψηφοφορίες στην 8η περίοδο του ΕΚ (2014-2019), χρησιμοποιώντας ένα μοντέλο τυχαίων συνεπειών-αποτελεσμάτων που καταγράφει ιδιοσυγκρασίες στη συμπεριφορά ψηφοφορίας τόσο σε μεμονωμένους βουλευτές του ΕΚ όσο και σε συγκεκριμένες ψηφοφορίες για την πολιτική μετανάστευσης. Ο κύριος σκοπός είναι να εξεταστεί ο αντιπροσωπευτικός ρόλος των ευρωβουλευτών στο πλαίσιο της διασταυρούμενης πίεσης μεταξύ του εθνικού και του ευρωπαϊκού επιπέδου. Αυτό περιλαμβάνει ανάλυση των πολιτικών δραστηριοτήτων των μελών του ΕΚ του Λουξεμβούργου, της Ουγγαρίας και της Ελλάδας, σχετικά με το θέμα της μεταναστευτικής πολιτικής, τον τρόπο που κατανοούν τους ρόλους τους, τον τρόπο που οργανώνουν το έργο τους και πώς έχουν ψηφίσει στο ΕΚ την περίοδο 2014- 2019. Η μελέτη περιλαμβάνει επίσηςVκαι τον τρόπο που τα εθνικά κόμματα προσαρμόζονται στο περιβάλλον της ΕΕ και πώς στη συνέχεια επηρεάζεται η σχέση των ευρωβουλευτών με την εθνική αρένα. Η φιλοδοξία της μελέτης είναι, προσπερνώντας την απλή περιγραφή, να αναζητηθεί ο τρόπος με τον οποίο οι ευρωβουλευτές υιοθετούν συγκεκριμένους ρόλους. Η έρευνα βασίζεται σε διάφορες πηγές, όπως συνεντεύξεις, επίσημα έγγραφα και δεδομένα ψηφοφορίας. Είναι επίσης μια συγκριτική μελέτη όλων των κομμάτων από το Λουξεμβούργο, την Ουγγαρία και την Ελλάδα, χρησιμοποιώντας μια εστιασμένη μέθοδο βασισμένη σε ορισμένες ανεξάρτητες μεταβλητές, όπως η γνώμη των Ευρωπαίων πολιτών για ζητήματα της ΕΕ, ο αντίκτυπος της δύναμης των εθνικών κομμάτων και η ιδεολογική τους υπόσταση. Τόσο ο περιορισμένος ρόλος στην εθνική αρένα όσο και η προκατειλημμένη συμπεριφορά των εθνικών κομμάτων απέναντί τους, δημιουργούν αίσθημα απογοήτευσης στους ευρωβουλευτές, μετατρέποντάς τους σε πρεσβευτές της ΕΕ σε εθνικό επίπεδο, και όχι εκπρόσωπους σε επίπεδο ΕΕ.Λέξεις κλειδιά: Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, μέλη του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, συμπεριφορά ψηφοφορίας, ευρωπαϊκές πολιτικές ομάδες, εθνικά πολιτικά κόμματα, μετανάστευση, εκπροσώπηση.