Η προσθήκη της ταχύτητας αγωγής του σφυγμικού κύματος αυξάνει την προγνωστική ικανότητα του πάχους του καρωτιδικού έσω-μέσου χιτώνα για στεφανιαία νόσο;

Abstract

Background and Objectives: Cardiovascular disease is the leading cause of death in the Western world and is responsible for 80% of all deaths among people with diabetes. The purpose of this study was to investigate whether the combination of measurement arterial pulse wave (PWV) and the thickness of the intima-medial carotid (IMT) provides the best possible risk of coronary heart disease than each marker alone. Material and methods: The study included 77 diabetic patients who visited the Diabetes Center at G.N.P. "Tzaneio" during the period of 6 months. All patients underwent morning blood collection for hematological and biochemical analyzes. In addition, information collected through coded questionnaire on sociodemographic variables, medical history, lifestyle habits and generally for parameters that are likely to directly or indirectly associated with cardiovascular disease. Similar data were collected for 69 healthy controls, who entered the Tactical Medical Prevention G.P.N. "Tzaneio", during the same period for conditions not related to diabetes. Monitoring patients and controls lasted 3 years, during which there were fatal, heart disease, stroke and hospitalization for any cardiovascular cause. Results: In total during the three-year follow-up of 146 participants, 7 cardiovascular events occurred, of which 5 in the diabetic population and 2 in non-diabetic population. There was no death to be due to heart failure or cardiac causes. As the number of cardiovascular events observed was very limited it was not possible to use statistical models single-or multivariate analysis. Conclusions: The proper setting of diabetes can prevent the occurrence of future cardiovascular events.

Σκοπός: Η καρδιαγγειακή νόσος αποτελεί την πρώτη αιτία θανάτου στο Δυτικό Κόσμο, ενώ είναι υπεύθυνη για το 80% των θανάτων των ατόμων που πάσχουν από Σακχαρώδη Διαβήτη. Σκοπός της μελέτης ήταν να διερευνηθεί αν ο συνδυασμός της μέτρησης της ταχύτητας σφυγμικού κύματος αρτηριών (PWV) και του πάχους του έσω-μέσου χιτώνα των καρωτίδων (IMT) προβλέπει καλύτερα τον ενδεχόμενο κίνδυνο εμφάνισης στεφανιαίας νόσου απ’ ότι ο κάθε δείκτης μεμονωμένα. Υλικό και μέθοδος: Στη μελέτη συμπεριλήφθησαν 77 διαβητικοί ασθενείς, οι οποίοι επισκέφτηκαν το Διαβητολογικό Κέντρο στο Γ.Ν.Π. “Τζάνειο” κατά το χρονικό διάστημα 6 μηνών.Όλοι οι ασθενείς υποβλήθηκαν σε πρωινή λήψη αίματος για αιματολογικές και βιοχημικές αναλύσεις. Επιπρόσθετα, συλλέχθηκαν πληροφορίες, μέσω κωδικοποιημένου ερωτηματολογίου, σχετικά με κοινωνικοδημογραφικές μεταβλητές, ιατρικό ιστορικό, συνήθειες του τρόπου ζωής και γενικότερα για παραμέτρους οι οποίες πιθανότατα να σχετίζονταν άμεσα ή έμμεσα με την καρδιαγγειακή νόσο. Παρόμοια δεδομένα συλλέχθηκαν για 69 υγιείς μάρτυρες, οι οποίοι εισήλθαν στο Τακτικό Ιατρείο Πρόληψης του Γ.Π.Ν. “Τζάνειο”, κατά την ίδια χρονική περίοδο για παθήσεις που δε σχετίζονταν με τον σακχαρώδη διαβήτη. Η παρακολούθηση ασθενών και μαρτύρων διήρκησε 3 χρόνια, διάστημα κατά το οποίο καταγράφηκαν περιστατικά θανάτου, στεφανιαίας νόσου, αγγειακού εγκεφαλικού επεισοδίου και νοσηλείας για οποιοδήποτε καρδιαγγειακό αίτιο. Αποτελέσματα: Συνολικά κατά τη διάρκεια της τριετούς παρακολούθησης των 146 συμμετεχόντων, παρατηρήθηκαν 7 καρδιαγγειακά επεισόδια, εκ των οποίων τα 5 στον διαβητικό πληθυσμό και τα 2 στον μη διαβητικό πληθυσμό. Δεν παρατηρήθηκε κανένας θάνατος που να οφείλεται σε καρδιακά ή σε μη καρδιακά αίτια. Δεδομένου ότι ο αριθμός των καρδιαγγειακών συμβαμάτων που παρατηρήθηκαν ήταν εξαιρετικά περιορισμένος δεν κατέστη δυνατό να γίνει χρήση στατιστικών μοντέλων μονοπαραγοντικής ή πολυπαραγοντικής ανάλυσης. Συμπεράσματα: Η καλή ρύθμιση του σακχαρώδους διαβήτη μπορεί να αποτρέψει την εμφάνιση μελλοντικών καρδιαγγειακών συμβαμάτων.