Η μέγιστη διεγχειρητική επιμήκυνση περιφερικού νεύρου επίμυος με διατατήρα ιστών. Λειτουργική, ηλεκτροφυσιολογική και ιστολογική μελέτη: πειραματική μελέτη

Abstract

The purpose of this study was to investigate the maximum rapid intraoperative elongation of the rat sciatic nerve with the use of tissue expander and the feasibility of complete functional recovery. 108 rats divided into 5 groups and their right sciatic nerve had expanded with a 10-cc, 12-cc, 14-cc, 16-cc and 18-cc expander correlatively, for one hour. The functional recovery of the nerve was assessed at intervals up to 3 months using the Sciatic Function Index (SFI), neurophysiological indices and histology. The maximum intraoperative elongation was observed at the group 4 and it was about 23%. SFI decreased between the first and the seventh postoperative day but gradually recovered reaching preoperative values to all groups according to De Medinaceli and Bain-Mackinnon-Hunter formulas, respectively. Latency and motor conduction velocity demonstrated deterioration after expansion which peaked on Day 1. Recovery was completed gradually at the end of the experiment. The histological findings indicated minor aberrations immediately after expansion and maximal demyelination with axonal disruption on Day 15. The reparative process started by Day 30 and continued till Day 90 when almost no histological changes were observed. In conclusion, intraoperative nerve expansion successfully elongates the rat sciatic nerve up to 23 %. It also causes functional and morphological abnormalities that are of moderate to severe degree, have short duration and are reversible. Intraoperative nerve expansion might be a valuable solution in the treatment of short nerve gaps, but its clinical application still needs to be evaluated.

Ο σκοπός αυτής της μελέτης ήταν να καθοριστεί η μεγίστη διεγχειρητική επιμήκυνση του ισχιακού νεύρου στο ποντίκι με τη χρήση διατατήρα ιστών και την επίτευξη πλήρους λειτουργικής ανάνηψης. 108 πειραματόζωα χωρίστηκαν σε 5 ομάδες και το δεξί ισχιακό νεύρο διατάθηκε με ένα 10 cc, 12 cc, 14 cc, 16 cc και 18 cc αντίστοιχα πίεση στο διατατήρα για χρονικό διάστημα μίας ώρας. Η λειτουργική ανάνηψη εκτιμήθηκε κατά διαστήματα μέχρι τους 3 μήνες χρησιμοποιώντας τον Sciatic Function Index (SFI), νευροφυσιολογικούς δείκτες και ιστολογική μελέτη. Η μέγιστη διεγχειρητική επιμήκυνση παρατηρήθηκε στην τέταρτη ομάδα και ήταν περίπου 23%. Ο SFI μειώθηκε μεταξύ της 1ης και 7ης μετεγχειρητικής ημέρας αλλά σταδιακά αποκαταστάθηκε πλήρως σε όλες τις πειραματικές ομάδες, όπως αξιολογήθηκε με τη μέθοδο των De Medinaceli και των Bain-Mackinnon-Hunter. Η ταχύτητα κινητικής αγωγής και ο τελικός κινητικός χρόνος εμφάνισαν περιορισμό αμέσως μετά τη διάταση με αποκορύφωμα την 1η ημέρα. Στη συνέχεια ανένηψαν σταδιακά μέχρι το τέλος του πειράματος. Τα ιστολογικά ευρήματα κατέδειξαν ελάχιστες διαταραχές αμέσως μετά τη διάταση με τη μεγαλύτερη απομυελινοποίηση και διαταραχή των αξόνων την 15η μετεγχειρητική ημέρα. Η διαδικασία της ανάνηψης άρχισε από την 30η ημέρα και συνεχίστηκε μέχρι την 90η ημέρα που ελάχιστες αλλαγές παρέμεναν. Συμπερασματικά η διεγχειρητική επιμήκυνση μπορεί να επιτευχθεί σε ποσοστό 23%. Προκαλεί λειτουργικές και μορφολογικές ανωμαλίες μέτριου ή σοβαρού βαθμού, οι οποίες έχουν μικρή διάρκεια και είναι αναστρέψιμες. Η διεγχειρητική επιμήκυνση μπορεί να αποτελέσει μια χρήσιμη λύση στην αντιμετώπιση των μικρών νευρικών ελλειμμάτων, αλλά οι κλινικές της εφαρμογές χρειάζεται ακόμα να εκτιμηθούν.