Μειδίαμα αλγεινόν (1860-1930): η ποιητική του καυσίγελου και ίχνη της ρομαντικής γενεαλογίας της

Περίληψη

Η φιλολογική έρευνα δεν έχει μέχρι σήμερα θεματοποιήσει τη διπλή έκφανση της ρομα-ντικής αισθητικής, που επιμερίζεται τόσο στο «τραγικό-ηρωικό» παράδειγμα της απώλειας του ιδανικού όσο και στο «κωμικό-αντιηρωικό», στο οποίο εγγράφεται η ποιητική του κλαυσίγελου. Στην πραγμάτευσή μας δανειζόμαστε τον όρο «κλαυσίγελως», γιατί έτσι αποδόθηκε η λέξη Humor/Humour όταν την πρωτοδεξιώθηκε το νεοελληνικό λεξι-λόγιο στο πλαίσιο του Αθηναϊκού Ρομαντισμού, και επίσης γιατί διατηρεί τον οξύ-μωρο χαρακτήρα της, δεν συνιστά ένωση, συμβολή ή μίξη, αλλά διασπορά. Ο Αθηναϊκός Ρομαντισμός ταυτίζεται γραμματολογικά με την υποδοχή του τρα-γικού-ηρωικού παραδείγματος, ενώ συνήθως παραβλέπεται η αναστοχαστική διάσταση του λυρισμού ως έκφραση της κρίσης του νεωτερικού υποκειμένου και το εν επιγνώσει μειδίαμα που την επισφραγίζει. Προκειμένου να αναδείξουμε αυτή τη διάσταση, εστιά-ζουμε κυρίως σε ορισμένα δείγματα υποδοχής Ευρωπαίων Ρομαντικών λυρικών, όπως ο Heinrich Heine και ο Charles Baudelaire, η ποιητικ ...
περισσότερα

Περίληψη σε άλλη γλώσσα

Laughter is a protean reaction, a “nepenthes pharmakon” to melancholy, and thus very akin to it. A series of essays from the beginning of the 19th century exhibit an increasing interest in the nature and motives of laughter and lead to the famous Freudian treatises on Jokes and their Relation to the Unconscious (1905) and “Humour” (1927). Freud has argued that the humorous mechanisms bring us back to the limits of our human condition, contributing to our psychical economy. This idea had already been reflected in Friedrich Schlegel’s theory of irony, and in the works of Romantic poets, such as Heinrich Heine, and Charles Baudelaire. Their common taste for the “romantic grotesque” or “absolute comic” respectively delimit a poetics of bitter smiles towards human finitude. The reception of Heine and Baudelaire by certain representatives of the Romantic School of Athens, and their successive reception by an emblematic figure of Greek Decadence, Kostas Karyotakes, establishes a genealogy of ...
περισσότερα
Πρέπει να είστε εγγεγραμένος χρήστης για έχετε πρόσβαση σε όλες τις υπηρεσίες του ΕΑΔΔ  Είσοδος /Εγγραφή

Όλα τα τεκμήρια στο ΕΑΔΔ προστατεύονται από πνευματικά δικαιώματα.

DOI
10.12681/eadd/18824
Διεύθυνση Handle
http://hdl.handle.net/10442/hedi/18824
Εναλλακτικός τίτλος
Bitter smile: towards a romantic genealogy of the poetics of humour
Συγγραφέας
Ναούμ, Ιωάννα Αναστάσιος
Ημερομηνία
2007
Ίδρυμα
Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης (ΑΠΘ). Σχολή Φιλοσοφική. Τμήμα Φιλολογίας
Εξεταστική επιτροπή
Τσιριμώκου Ελισάβετ
Αμπατζοπούλου Φραγκίσκη
Χρυσανθόπουλος Μιχαήλ
Καράογλου Χαράλαμπος
Φαρίνου-Μαλαματάρη Γεωργία
Φραντζή Άντεια
Μικέ Μαρία
Επιστημονικό πεδίο
Ανθρωπιστικές Επιστήμες
Γλώσσα & Λογοτεχνία
Λέξεις-κλειδιά
Καυσίγελως; Ειρωνεία; Χιούμορ; Ρομαντική γενεαλογία; Διττότητα; Αλληγορία; Τραγικός ηρωισμός; Κωμικός αντιηρωισμός; Ύψηλον; Ανεστραμμένο ύψηλον
Χώρα
Ελλάδα
Γλώσσα
Ελληνικά
Άλλα στοιχεία
229 σ.